مهارت‌های زندگی توانایی هایی هستند که دانش‌آموزان با آموزش آن‌ها می‌توانند استعدادهای خود را شکوفا کنند، محدودیت‌ها و نقاط ضعف خود را شناخته و به رفع آن‌ها بپردازند، مسئولیت‌های فردی و اجتماعی خود را به نحو احسن انجام دهند، ارتباطات خوب و سالمی با دیگران داشته و تصمیم های درستی بگیرند، مشکلات خود را بدون صدمه زدن به خود و دیگران حل کنند، خشم خود را کنترل و با تنش‌های روزانه به طور موثر کنار بیایند. مهارتهای زندگی شامل ۱۰ تقسیم بندی به شرح زیر میباشد.

 – مهارت‌ خودآگاهی
– مهارت‌ همدلی
– مهارت‌ ارتباط بین فردی
– مهارت‌ ارتباط موثر
– مهارت‌ تفکر انتقادی
– مهارت حل مساله ‌
– مهارت‌ تصمیم‌گیری
– مهارت مقابله با استرس
– مهارت‌ مقابله با هیجانات

کودکان و نوجوانان امروز، همان آینده‌سازان فردای کشورمان هستند. فردایی که امیدواریم مشکلات روانی، اجتماعی و اقتصادی کمتری داشته باشیم. فردایی که کمتر به دنبال مبارزه با قاچاق مواد ، درمان اعتیاد، دزدی، قتل، بزهکاری، کودک آزاری و … باشیم.

برای رسیدن به این هدف، نیازمند آینده‌سازانی هستیم که دارای دانش و بصیرت باشند، فکر کردن را بدانند و بتوانند مشکلات را به‌طور صحیح حل کنند. بدانند چه می‌خواهند انجام دهند، فردی مسئول باشند و از عزت نفس و اعتماد به نفس بالایی برخوردار باشند.

در حال حاضر به دلیل پیچیدگی‌های جامعه امروز، کودکان ما نمی‌توانند با درس‌ها و فعالیت‌های آموزشی که در طی دوره‌های آموزش عمومی کسب می‌کنند، به اهداف رشد اخلاقی، معنوی، فرهنگی، روانی و اجتماعی لازم به طور کامل برسند. به همین منظور لازم است در کنار درس ریاضی، علوم و … درس مهارت‌های زندگی را نیز فرا‌گیرند.
برنامه آموزش مهارت‌های زندگی معتقد است با سرمایه گذاری بر کودکان و نوجوانان می‌توان از آسیب‌های روانی – اجتماعی در آینده پیشگیری کرد. پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی نظیر مصرف سیگار و مواد مخدر برای نوجوانان، افت تحصیلی، ترک تحصیل، روابط ناسالم و … و ارتقای سلامت روان دانش آموزان